خانه / گرافیتی و هنر خیابانی / دید هنرمندان متعهد گرافیتی نسبت به آثار گرافیتی قانونی چیست؟
گرافیتی قانونی

دید هنرمندان متعهد گرافیتی نسبت به آثار گرافیتی قانونی چیست؟

با این که گرافیتی در کل جهان امری غیر قانونی است، دولت‌ها، شهرداری‌ها و متولیان زیباسازی شهری در موارد بسیاری برای لاپوشانی کردن شورش نشانه‌ها بر دیوارهای شهر که انتقاد بی پرده از سیاست و عرصه اجتماعی را نشان می‌دهد، با اختصاص دادن مکان‌های ویژه‌ای در صدد ایجاد نوعی تاثیر معکوس بر پدیده غیر قابل کنترل گرافیتی بر آمده‌اند. برای مثال در برلین، به عنوان یکی از قطب‌های اصلی گرافیتی در دنیا هرگونه نقاشی و نشانه‌گذاری و برچسب بر دیوارها مجازات دارد، اما در عین حال بودجه‌های هنگفتی صرف جشنواره‌های رسمی گرافیتی و هنر می‌شود.

در ایران نیز بارها شنیده شده متولیان فرهنگ رسمی جشنواره‌ها و گالری‌هایی با مضمون طبیعت و به نام گرافیتی برپا کرده‌اند. نمایشگاه و جشنواره «گرافیتی دانشگاه تهران و هنر»، «فراخوان بهارستان، سالانه‌ی هنرهای شهری بهار تهران» و جشنواره‌های گرافیتی گالری‌ها نقاشی متفاوت در تهران از این دسته تلاش‌ها هستند.

حتی شهرداری از سال ۷۸ یک دیوار را در پارک آبی آزادگان برای گرافیتی آزاد گذاشت. گرچه گاهی با هماهنگی قبلی تا ۲۰ نفر هم روی دیوار کار می‌کردند و در میانشان نیز گرافیتی‌کارهای جدی دیده می‌شد، اما به اعتقاد بسیاری از هنرمندان گرافیتی ایران این کار در تضاد با فلسفه گرافیتی است. قضیه روشن است: دیوار در شهر است جلوی چشم مردم و مردم اصلی‌ترین عنصر در گرافیتی هستند.

آن طور که تنها (A1one) یکی از هنرمندان قدیمی گرافیتی گفته است هنر شهری در شهر اتفاق می‌افتد اما هنر کلاسه شده جایش در موزه و گالری است و مشتریانش هم آدم‌های کمی مودب و یا مجموعه‌دارها و خریدارها هستند. هنرمندان گرافیتی ایرانی شک دارند بتوانند با چتر حمایتی شهرداری یا هر کرگان دیگری آثار اعتراضی خلق کنند. آنان می‌ترسند که گرافیتی نیز چنان که خودشان می‌گویند به سرنوشت متناقض قسمتی از آن چه موسیقی زیرزمینی ایرانی دیده می‌شود، دچار شود.

یکی از علاقه‌مندان به تحقیق در حوزه گرافیتی می‌گوید: «بسیاری از آنان دوست دارند روزمینی باشند یعنی قانونی در عین آن که هنر گرافیتی ماهیتی زیرزمینی دارد! گرافیتی هنر اعتراض و در معرض عام قرار دادن کثیفی هاست و و قتی پای سفارش و قانونی بودن بهن میدان می‌آید قطعا از وجه انتقادی و بیان زشتی‌ها باید کاسته شود و یا سعی در بازنمایی آن با آثار تخریبی کمتری داشت! پس باید انتخاب کرد اعتراض و بیان کردن، یا قانونی بودن.»

نویسنده: شیرین سلطانی
منبع: مجله تابلو

اشتراک گذاری:
کانال «چی رپ» در تلگرام

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.