خانه / گرافیتی و هنر خیابانی / «نه» به هنر شهری جعلی/گزارشی از فراخوان «بهارستان»
اعتراض نفیر و FRZ به فراخوان بهارستان

«نه» به هنر شهری جعلی/گزارشی از فراخوان «بهارستان»

دیروز یکشنبه ۲۲ فروردین ماه روزنامه‌ی همدلی گزارشی را درباره «فراخوان بهارستان، سالانه‌ی هنرهای شهری بهار تهران» تهیه کرده است که خواندن آن خالی از لطف نیست. این مطلب توسط امیر هاتفی نیا و در حمایت از هنرمندان خیابانی نوشته شده است.

«دیوارها مال مردم است.»

تمامِ حرفِ این روزهای گرافیتی آرتیست های کشور در همین یک جمله خلاصه می شود؛ آنها از حقی دفاع می کنند که معتقدند همدستیِ برخی از هنرمندان با سازمان شهرداری تهران آن را پایمال کرده است. برای همین، به نشانه اعتراض، مثل سابق، روی دیوارها طرح می زنند؛ هرچند که ممکن است شهرداری، از قبل، طرحی برای آن دیوار در نظر گرفته باشد!

قصه از کجا شروع شد؟

از فراخوان بهارستان (سالانه هنرهای شهری بهار تهران): «سازمان زیباسازی شهر تهران، در راستای اهداف و فعالیت های خود در زمینه هنرهای شهری، همزمان با اجرای طرح پیشواز بهار توسط شهرداری تهران، رویداد هنری بهارستان را برگزار می کند. از تمامی هنرمندان رشته های هنری به ویژه هنرمندان تجسمی دعوت می شود با ارائه ایده ها و طرح های خلاقانه و پیشنهادی خود در این رویداد هنری مشارکت کنند.» این رویداد در بخش های مختلفی مثل مجسمه، هنرهای محیطی، نقاشی دیواری و گرافیک هم زمان با ایام نوروز در تهران برگزار و تا پایان فروردین ماه ادامه دارد. فراخوان بهارستان رویکرد خود را ایجاد فرصت و فضای مناسب به منظور حضور و مشارکت هنرمندان در فضاسازی خلاقانه محیط شهری از طریق آفرینش هنری معرفی می کند.

این روزها، نقاشی دیواری و هنر شهری قانونی و سفارشی با همدستیِ مدیران شهرداری و هنرمندان شهریِ کم مایه بر صحنه شهر پیدا است. فراخوان بهارستان که دی ماه سال پیش منتشر شد، منجر به آفرینش(!) هنر شهریِ جعلی شده که سود فراوانی برای مدیران سازمان شهرداری دارد. آنها با همدستیِ هنرمندان شهریِ کم مایه، هنر شهری را درحد طراحی گل و بلبل، و رنگ آمیزی های سفارش شده، تنزل می دهند؛ و در ادامه، هدف نهایی خود که تخریب هویت گرافیتی در اذهان مردم و تنگ کردنِ عرصه برای فعالیت گرافیتی کارها است را پی می گیرند. آقای بنکسی جایی گفته بود: «تمام تبلیغاتی که در مکان های عمومی وجود دارند، چه آنها را ببینید و چه نبینید، به شما تعلق دارند؛ بی برو برگرد. آنها مال شما هستند: تا برشان دارید، تغییرشان بدهید و جور دیگری از آنها استفاده کنید. اجازه گرفتن در این مورد، کاملا، بی مورد است. چون مثل این است که کسی سنگی را به طرفِ شما پرتاب کرده باشد و شما در مقابل از او بپرسید که آیا می توانم این سنگ را نگه دارم؟!» حالا، بعد از خلاقیت هایی که شهرداری چی ها روی دیوارهای شهر از خود نشان دادند، “Taha” گرافیتی آرتیست زبردست، روی نقاشی های دیواریِ خیابان انقلاب به هنر شهریِ جعلی اعتراض کرده است. “Nafir” و “Frz” گرافیتی آرتیست های برجسته هم، به یکی از این هنرهای شهریِ جعلی در ستارخان واکنش نشان داده اند.

به قولِ بنکسی، «آدم هایی که شهرهای ما را اداره میکنند، هنر دیوارنگاشتن را درک نمی کنند؛ چراکه می پندارند هیچ چیزی نباید وجود داشته باشد، مگر اینکه سود ده باشد.» آدم های شهرداری پول می دهند و هنرمندان را می خرند و در چارچوب مشخصِ خود -که نمی تواند از مقوله(!) گل و بلبل فراتر برود- از آنها سواری می گیرند و به سودشان می رسند.

هنرمندانِ مثلاً شهری که با شهرداری همکاری می کنند، امکانی برای دیده شدن لازم دارند و پولی برای گذران اوقات خود! آنها دیگر فراموش می کنند که خط فقر یک خانوار 4نفری در تهران در خوشبینانه ترین حالت 3 و نیم میلیون تومان است. آنها دیگر از یاد می برند که حداقل حقوق کارگران در سال 95، ماهانه 812 هزار تومان تعیین شده است. آنها دیگر از یاد می برند که قیمت بلیت مترو 25درصد افزایش پیدا کرده است. آنها دیگر کاری ندارند که چند سال است کارفرمای مجتمع نیشکر هفت تپه به بهانه شرایط بد اقتصادی، دستمزد و بیمه آنان را با تاخیر پرداخت کرده است. آنها دیگر خیالشان هم نیست که با گذشت روزها از شروع سال 95 هنوز عیدیِ کارگران کارخانه «کارگلاس» پرداخت نشده است. آنها دیگر نمی خواهند بدانند که در جریان انفجار دیگ بخار در کارخانه رویین طلای زنجان یک کارگر جوان کشته و دو کارگر دیگر به شدت مصدوم شده اند. آنها دیگر خیالشان هم نیست که 50کارگر قراردادی کارخانه یخچال سازی «زاگرس» تعدیل شده اند. آنها فراموش کرده اند که نرخ بیکاری زنان درس خوانده 5/65 درصد است. آنها از یاد برده اند که طبق آخرین اطلاعات مرکز آمار ایران(!) یک میلیون و 700 هزار کودک در ایران به صورت مستقیم درگیر کار هستند… .

این یادداشت با همه حرفِ این روزهای گرافیتی آرتیست های کشور شروع شد؛ حالا می خواهید بدانید همه حرفِ این روزهای هنر شهریِ جعلیِ تهران چیست؟ «شهر در امن و امان است. آسوده بخوابید!»

منبع: روزنامه همدلی

اشتراک گذاری:
کانال «چی رپ» در تلگرام

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.