خانه / مصاحبه و پادکست / مصاحبه با اوهام، دیوار نویس ایرانی ساکن آلمان
مصاحبه اوهام
اوهام

مصاحبه با اوهام، دیوار نویس ایرانی ساکن آلمان

اوهام یکی از گرافیتی نویس های ایرانی است که  در حال حاضر در آلمان زندگی می کند، اوهام بعد از خروجش از کشور توانست صفیر خوبی نیز برای جامعه گرافیتی ایران باشد. او سعی کرد گرافیتی ایران را به مردم آلمان معرفی کند و در همین راستا سال گذشته نمایشگاهی را از آثار تعدادی گرافیتی نویس ایرانی تحت عنوان «تهران ۹۴» در برلین برگزار کرد که با استقبال فوق العاده‌ی مردم آلمان نیز مواجه شد.

گفت و گویی با اوهام تدارک دیده شده است که در ادامه می‌توانید آن را مطالعه کنید:

RUN – لطفا خودتان را معرفی کنید.

اوهام وان (Oham One)، از 2009 با گرافیتی آشنا شدم و از دو سال بعد کارهایم در تهران دیده شد.

چطور گرافیتی نویس شدید؟

در واقع در فیلم‌ها و جاهای مختلف دیدم که نقاشی‌هایی روی دیوار هست و همیشه می‌گفتم کاش منم بتوانم! خودم  روی کاغذ شروع کردم اما خب خیلی خوب نبود؛ تا با نیروان (NirOne) و ددی (Dady) آشنا شدم و اولین گرافیتی خودم روی دیوار را سال ۲۰۰۸ زدم. از آنجا قرار شد که من بشوم اوهام وان!

«اوهام وان» معنی خاصی هم دارد؟ چطور این اسم را انتخاب کردید؟

انتخاب این اسم کاملا اتفاقی و با پیشنهاد دوستان بود؛ اما در طی زمان، معنی پیدا کرد و شد اوهامی که الان کار می‌کند و سعی کرد که به این کلمه معنی بده!

دلیل خاصی هست که ایران زندگی نمی کنید؟

متاسفانه دلایل سیاسی باعث خروجم از کشور شد.

تا حالا در آلمان با گرافیتی نویس ایرانی هم برخورد داشتید؟

بله اتفاقا! یک جمعی که تو آلمان هستند؛ اینجا بزرگ شدند و در صحنه ی هیپ هاپ، از رپ گرفته تا دی‌جی و گرافیتی و خیلی جاهای دیگر، فعالیت می‌کنند.  با این که ایرانی هستند و در مقابل جامعه‌ی غالب، یعنی آلمان تعداد کمی هستند خودشان را خیلی قوی در هیپ هاپ ثابت کرده‌اند. به طور مثال، صاحب بزرگ ترین سایت گرافیتی آلمان و اتریش (www.hiphop.de) روزبه هست. یا «نظر» که ایرانی هست و به زبان آلمانی رپ می‌کند و جایزه‌ی Amadeus را برده و حتی داور Eurovision هم شده است. اما همه‌ی بچه‌ها با این سطح از کار و فعالیت حرفه‌ای در جاهای مختلف، خیلی متحد کنار هم جمع می‌شوند و همدیگر را حمایت می‌کنند. همین حمایت باعث شده که هر کدام، به تنهایی و همه در یک گروه، به یکی از بالاترین سطوح جامعه برسند؛ هم ایران را بالا ببرند، هم خودشان را! چیزی که متاسفانه نه در گرافیتی و نه در رپ ایران ندیدم.

کار دیگری درکنار گرافیتی انجام می دهید؟ شغل یا تحصیل؟

در حال حاضر دانشجوی تاریخ هنر هستم اما به تازگی امتحان طراحی صنعتی هم قبول شدم. در همین دانشگاه، در دانشکده‌ی زبان هم مشغول به کار هستم. البته دانشکده که نه، در واقع دپارتمان!

امیدواریم همیشه موفق باشید… به کدام هنرمند بیشتر علاقه دارید؟

ممنون… هرکسی که بدون حاشیه کار می‌کند.

البته منظور ما هنرمندانی هست که از آن‌ها الهام می‌گیرید و کارهایشان را پیگیری می‌کنید.

Dejoe, Hombre, Dare, Cope2 و البته خیلی‌های دیگر!

تا حالا به کنار گذاشتن گرافیتی فکر کردید؟

در اصل، این کار را چند ماه پیش کردم اما باز هم هرچند کم، ولی کار زدم.

در مورد «تهران ۹۴» برایمان بگویید.

تهران ۹۴ یک استدیوی کوچک در برلین هست که هدفش، معرفی گرافیتی ایران به خارج از کشور هست. فعالیت‌هایی در زمینه‌ی مستند هم دارد. درحال حاضر کم کار هست و امکان دارد که هدفش به کلی عوض شود.

دوست دارید پنج سال دیگر کجا باشید؟

اگر منظورتان در گرافیتی هست، الان اصلا بهش فکر نمی‌کنم؛ اما در کار به تدریس فکر می‌کنم.

رنگ مورد علاقه ی شما؟

تمام ترکیب‌های سبز و آبی!

به برگشتن به ایران فکر می‌کنید؟

دوست دارم که این کار را بکنم. هرموقع که بشود، کی هست که نخواهد؟!

خاطره‌ی جالبی در حین گرافیتی نویسی دارید که تعریف کنید؟

اولین بار که به برنامه‌ی گرافیتی در برلین دعوت شدم، سال ۲۰۱۳ بود. تقریبا هرگز فکر نمی‌کردم که خیلی از گرافیتی نویس‌ها را آنجا ببینم و راحت با من برخورد کنند! کسانی مثل Mr.dheo, Raws, Boogie و حتی چند نفر از Up1 و … با تصوری که از ایران داشتم، منتظر بودم که حتی جوابم را ندهند؛ اما با خیلی‌ها حتی دوست هم شدم. در واقع رفتار حرفه‌ای آن‌‌ها برایم جالب بود و خیلی دوست داشتم.

تا به حال با مردم یا پلیس به مشکلی برخوردید؟

در ایران با پلیس برخورد داشتم اما اینجا نه! برخورد مردم هم اینجا، مثل ایران متفاوت هست. اگر مسن باشند، به پلیس زنگ می‌زنند؛ اما خب خیلی‌ها هم دوست دارند. حتی در مورد گرافیتی سوال می‌پرسند. عده‌ای هم بی‌تفاوت هستند؛ ولی کسانی هم که با گرافیتی سر و کار دارند، سریع شروع به صحبت می‌کنند.

و اما حرف آخر؟

اممم… حرف که زیاد است! شاید گفتنش هم زیاد تاثیری نداشته باشد اما… ، روزی با خودم فکر می‌کردم که چرا A1one بیخیال شده و برای بچه‌ها کاری نمی‌کند! اما بعد از این که خودم سعی کردم کاری بکنم و البته بعضی چیزها را تجربه کردم، فهمیدم که چرا برای خودش کار می‌کند! در واقع کلمه‌ی «اتحاد» در گرافیتی ما وجود خارجی ندارد و هرگز هویت نمی‌گیرد. از خودم می‌گویم که به کسی برنخورد! تا زمانی که من اینجا با هنرمندان معاشرت نمی‌کردم، فکر نمی‌کردم که بتوانم در برابر صحنه‌ای که در آن حضور دارم کاری انجام دهم. حتی باعث شد با حرف‌های مخالف خودم کنار بیایم اما این چیزی هست که هیچکس از ما یاد نگرفت و همین وضع به نسل بعد از ما هم انتقال داده می‌شود. فکر نمی‌کنم این روش درستی باشد. (جدا از کل کل‌های هیپ هاپی!) گاهی لازم است که بعضی از افراد جامعه‌ای که در اقلیت هست، هرچند با اختلاف زیاد، باهم کنار بیایند. به همین خاطر من هم کنار کشیدم و متوجه معنی حرف های A1one شدم.

Oham Interview (2)

بازنویسی توسط: فاطمه رحیم زاده
منبع: Graffiti IM

اشتراک گذاری:
کانال «چی رپ» در تلگرام

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.